1 Nisan 2010 Perşembe

Son dönem iç savaşları

Kazanamadım.Üzerlerine yenilerini ekleyemediğim insanları daha çok seviyorum.
Aldığımızdan fazlasını hak edermişiz, daha fazla edermişiz meğer. Hayat gözüme soka soka ve kafama vura vura verdi son dersini de. Ben kabul edene kadar bitmezdi haliyle.
Buz gibi bakışlarımın arkasında sakladım saklamam gerekenleri ve kendimi sonunda. Her incitmeye çalışan bakışın arkasında iyi bir şeyler arıyorum bu yüzden. Kötü oyuncular heyecanlandırırdı belki. Bulamadım. Eve dönerken gördüm. Şöyle yazmış(lar) ‘ilk adımı ben öğrettim, ilk adımda terkettin’. Bendim o nankör. İlk dakikası güzel şarkılar gibiymiş duydukça sıkmayan. Hayran hayran baktığımız, aynaya bakmadığımız zamanlarda kaldı. Geçmişi özlemek artık hissedebildiklerimi özlemek gibi. Ne zamandır kendimi bile hissedemiyorum belki.Candan Erçetin her şarkısında saçmalamaya devam ededursun. Sende bilemedin değil mi?
Ben yanlış yaşta yanlış yerde yanlış sebeple duruyorum. Üç noktası olmayan fazla temiz günler yaşıyoruz.Aynı sahneyi izlerken kandırıldığını düşündüğün gibi, kendi kendini kandırdığını düşünemeden bir türlü. Kapı açıldığında olacakları sanki bilmediğim sanki gerçek. Sanki benim o kapıdan içeri giren. Ne düşüneceğimi bilemeden düşünmek gibi. Bu kadar engel olamadım kendime bile belki. İçimde beni haksız bulan yabancıyla yüzleşiyorum her defasında. Üstüme kilitlenmesin diye kaçtığım kapı çarpılınca yüzüme, yüzüstü kalınca sahte sandığım gerçeklerle çiçekler açtı kaç bahar. Her izlediğimde anlattığı yeni şeyleri duyuyorum bir yerlerden. Cevaplanmayanlar aynı ben bu kadar değişmişken. Neden bilmek istemediğimi bile unutur gibi yaptım ben. Gibi olmak kolay geldi herkese. Açık arayan gözlere baktıkça özlüyorum.
Nisan 1