En büyük korkun korkmaksa eğer;
Sen ne düşünmüştün kendi ellerinle yok ederken dünyamızı.
Yerine koyamıyorum yenisini. Belki senden çok var ama başka bir ikimizden aynısı olmazdı.
Çok korkuyorum bazen. Daha çok, daha iyi değildi olan. Bilirdin gülümsediğinde ve arkamdan bakarken bir daha görmeyeceğini. Hiç değişme demiştin durup dururken. En acımasız lafmış gibi. İçindeki dedikodulara arka çıkan başkasını görmüştüm aynı gün ben.
Çok mutsuzum bugün.
Ne zorun vardı hayatla? Ben saçma sapan hayallerini bile dinlerken saatlerce. Daha çok dinleyen çıksa da olmazdı bir daha aynısı.
Bağırmak istiyorum bazen. Ben hiç bağıramam, bilirdin.
Bir daha seni hiç göremezsem diye korkuyorum göremeyeceğimi bilirken.
Sırf bu yüzden belki umurumda bile değil hayat. Bazen, çok mutlu oluyorum.
Bir daha aynısı olursa diye korkuyorum bazen…