Yeni yıldan neleri istemediğimi biliyorum ve en olası dileğim pek çok şeyin aynı kalması. Yeni yılda yol kenarına düşürülmüş ya da bilerek fırlatılmış bir tesadüften uzak durmayı planlıyorum. Çoğu planım tutmuyor gerçi… dikkat dağınıklığım var küçüklüğümden beri ve buna rağmen geçen yıl bir kutu dolusu anının her hecesini hatırlıyordum. Unuttuklarımsa yeni yılda ben kırmızı ışıkta beklerken bir talihsizlik olsun ve yol değiştirsin istiyorum. Yeni bir yıldan çok şey istememek lazım bunu da biliyorum. Aynı kalmasını istediklerimle de olduğum kadar olabilirim her ne olabiliyorsam. Olamadıklarımın suratıma vurulacağı bir yıl geçireceğimin de farkındayım aslında. Bir şeyler diyerek başlayan her konuşmanın akıbetinde yine aynı sözcüklerle son vereceğim ve bir zaman sonra son vereceğim bir hayalim var.
Yüzüme dik dik bakabilen ve kim vazgeçecek oyunu yapmak isteyen bir salağın kazanacağı daha binlerce oyun olacak. Ve ben kazandırdığım için değil kaybettiğim her oyun için beni en çok seven acıma saklanacağım. Bilemiyorum. Görmek lazım; sağ gözü tembel bir insanın gözünden anlamaya çalışmak lazım. Anlatamadıklarımdan ve anlatmadıklarımdan suçluyum duyamadıklarımdan ziyade. Herkes suçunu yanında götürdüğü yerde mutlu olsun gibi bir dilekle son veriyorum. Sağlık huzur başarı gibi dudak bükülen klişe dileklerimle ve yine de ‘en olabileceğim tüm günlerde yerlere saçılmış tesadüflere takılmayacağımı biliyorum. Belki de son veriyorum başlamak için. Ve bu gibi iddialı laflarla ilgili ne hissettiğimi bilememeyi planlıyorum her zamanki gibi.
