Bazen en sevdiğin şeyler avuçlarından kayıp gider. Hiçbir şey yapamazsın. Yapabileceğin onca şey dururken. Yapabileceğin onca şey varken sen durmalarına izin verirsin. Gitmesine izin verirsin sanki.

Tamamen güçsüzleşirsin.
Oysa sen hiç öyle değildin. Sen kendini severken karşından gururlanırmış gibi seni seyretmek gerçekten güzeldi. Sevdiğin her ne varsa gerçekten sevdiğini gördüm ben.
En sevdiğim şeylerden biriydin sen de. Ve kayıp gitmene izin verdim sanki. Giden suçunu da yanında götürürken ben izin vermiş oldum ardından.. Arkandan bakmak düştü bana da yanımda kalanlarla.

Kapı eşiğinde elini bıraktığı an hızla uzaklaşanlara inat sen hep gerçekten sev sevdiğin her şeyi. Ve sakın bana kızma gittiğin yerler tam da buraya uzaklaştığı zaman. Bir bahçe kapısından bak arkamdan. Sanki diğer bir kapıdan girmişim gibi huzur bulduğunda dön arkanı. Benim hala aynı kapının önünde olduğumu bilmesen de, tüm bildiklerin yetsin kendini sevmene hep.