Ben ve hiçbir zaman yeterince düzgün olduklarına inanmadığım çekmece içleri.
Ben ve saç çekiştiren vazgeçemediğim rahat sandalyem.
Ben ve bana şanssızlıklarımı hatırlatan, en uzakta oturan arkası dönük güzel insan.
Ben ve hiç alışık olmadığım konuşmalar hatta bazı komşularım.
Ben ve her gün eve yürürken köşeyi her döndüğümde gördüğüm ’NEDEN’ diye bir yazı adını bilmediğim bir duvarda.
Ben ve anlamlar yüklediğim anlamsızlar.
Ben ve uykulu gözlerim şu an.
Ben ve onlar çok özledik.
Ben ve yanımda oturan geveze kız.
Ben ve biri sustursun şu kızı bakışlarını paylaştıklarım.
Ben ve bir fincan türk kahvesi.
Ben ve adını bir çiçekten almış çok güzel arkadaşım ve diğerleri.
Ben ve bu ev.
Ben ve oradaki ev.
Ben ve bu o da ve ben ve oradaki boş oda.
Ben ve bu şehir.
Ben ve bilemediğim başka bir şehir.
Ben ve Robin benziyoruz.
Ben ve patatesli puaça.
Ben ve adeta bir telaş içinde geçmesi için uğraştığım her gün.
Ben ve odamda boş yere duran televizyonum.
Ben ve bir haftadır ampulunu değiştiremediğim yer lambası.
Ben ve 'her defasında kazandıran hep düşeş zarlar' kartı.
Ben ve 'aranıyor, kızlar nerede' kartı.
Ben ve duvarda asılı pano.
Ben ve yazının sonunda gelmesi beklenen sen klişesi.
Ben ve sen.