her şey için bir zaman..
istediklerimin hepsine yetecek bir an..
yolda yürürken karşıma çıkan cennet anahtarını yıllarca köşe bucak arayanlar varken.
bazısı tek bir bakışı bir ömür boyu unutamazken.. yanındakine ve arkandayım deyip de gerçekten arkasında olup duranlara rağmen. hatta belki de ta kendisiyken..
vurduklarını sanıp da yaralananlar. sağa kayan yandan gülümsemelerle suratlarında aslında kendilerine sırıttıklarını farkedemezlerken..
zamanı geldiğinde yeterince vardın deyip yürümeye devam ederim ben..
en sevdiğim küpemin tekini kaybettiğim gibi zamanı geldiğinde herkesi sahip olduğum her şeyi bir bir kaybedeceğimi biliyorum..
ama bir diğer yarısını da kendimde saklayacağımı da..
aynı nefret etmekle sevmek gibi.. bu kadar aynı ve dikkatli bakarsan ayrı..
apayrı tuttuklarım ilk gidiyor diye düşünmeden, şikayet etmeden gideceğim yeri de bilmeden giderim ben.
çekip gittim işte düşüncesinden bile uzak..
nasılsa bir yarısı bende.. cebimde duran ve eskimeyen o hediye gibi aynı.
aynı zamanı geldiğinde duyduğum güzel sözlerin hatırına, hatırasına saygı duyduğum gibi.. gülümseyerek..
zamanı geldiğinde ben de yeterince vardım diyebildiğim için yeniden çabalamayışım da.
içimde kalan çok şey olmadığından. inanarak söylediklerimi biliyorum çünkü..
her şey için bir zaman hayatım..
acele ettiğini sanıp zaman kaybettiğini göremeyenleri izlerken..
ve kaybedenleri.
kendimi..