9

Soğuk okul koridorlarında uğur böceğine benzetilmeyeli darmadağın olmuş onca şey bir yerde dursun.
Kocaman ürkek gözlerin arkasında gördüm ne gördüğüme kelime bulamayacağımı. Yanıldıklarım bir yerde dursun, konuşurken anladım. Mutlu etmek pahasına (!) karşılıksız çıkan sözcükleriyle o. Yazık dedim o ana kadar gördüklerime ve duyduklarıma biraz da. Herkes aynı olamazdı, olmamalıydı zaten. Yalnız bir hakkım vardı ve ondan sadece bir tane var biliyorum. Şimdi cesaretini toplamış bakışların arasından yakaladıklarım eskiyi hatırlatıyor bana. Arka sıralarda oturup dışarıyı izlemeyeli, minicik bir deftere ortadan başlamayalı çok oluyor.
Uzun bir otobüs yolculuğundan önce çantama konmuş on sayfalık mektubun son sayfasında, gözümdeki yaşları kurutmaya çalıştığı satırlarıyla o.
Kaybettiğim onca şey bir yerde dursun. Kaybetmedim hala..