bir gün gitmek ya da kalmak ve dönmek de bir seçenekti diye kızmıştım özgürlüğüme

En sonunda sığınak olan bir acı için teşekkür etmek

Bir hamlede tüm emeklerini yok edecek kadar cesurdu o

Karşıma çıkan her sıkıntıdan saklanabileceğim ezberimdeki bir hüzün, köşe kapmacada bir yer tutmuşken hafızasında bir karanlıkta. Buydu karamsarlığı..

Dibi olmayan bir dipte ilerlerken yeniden sıçramak ardında kalan en uçuk hayali

Gece nöbetini teslim edip gittiği kış uykusunda hala o

Aradaki zaman farkına yenileceğimi hiç düşünmemiştim

Bir bitiş çizgisinde arkama bakmadan başlamış olmak kendimden bile kaçmaya bir neden daha

Tarihlerle kolumdaki saate bile başka bir isim bulup aynı soğuğu hissetmemek için bir daha

En ısıtan güneşe açtığım şemsiye çok anlamsızsa

Pişman olmadan yaşayamıyorsan pişman olmayacağın şekilde yaşa

Olmadığını söyleyenler ve olmayacağından emin olanlarla aynı kapıya çıkıyoruz farklı kapılardan.

Sonuçta herkes pişman.

Keşke demek; bir eksiğe ya da fazlaya sebep olup ya da engel olarak olacaklara çok mu aynı?Bence öyle.

Eğer değilse pişmanlık diye bir şey yok deme ya da kaldır at dilindeki tüm keşkeleri..

Aslalarla başlayan boyunu aşan laflar söyleme.

Fazla iddialı olmaz çünkü.

Gidene neden demezsin çünkü.

Neden demezsin?

Durduğun yerde ilerlerken benim durduğum yerden de derinlerde bildiğin şey umurunda olmaz. Duyduğun güzel sözler gibi..

Hayatın hayatından çaldıklarına mı, yoksa senin sebep olduklarına mı keşkelerin; bir dilek mi iki elinin arasında tuttuğun düşüncelerinden ziyade?

Umurunda olmasın o zaman..

Sevmiyorum sevmediğimin en güzel yağmurların ardından açan güneş olmasını

Sırtını yaslayabileceğin bir acı her acıya karşı senin yerine savaşırken, teşekkür ederdim tüm ricalarına ben.