11 Eylül 2009 Cuma
geçeceksen gel
Çok yaşlanmış görmeyeli. Sürdüğü ruja uzun uzun bakıyor aynada gülümseyerek. Sanki yüzündeki tüm çizgiler yok olmuş gibi geldi belki de. Belki de en sevdiklerinden birkaçı. Benden çok daha fazla umut var gibi sanki içinde. Bir gün sonrasını bile düşünmeyecek kadar. Belki de düşünemeyecek kadar umutsuz olduğundan zaten. Oturmuş izliyorum hiçbir şeye ve her şeye isteksiz. Yüzümdeki sabah sarısı ve sebepsiz kötü başlangıç bir güne. Hangi gündeyiz belli değil. 2009 özetlemeye yeter gibi ama yetmiyor sebepsiz. Keşke bir sebep olsa bakmadan bilmek için. Güneş de vurmasa sabah sabah salonun ortasına. Gereksiz kızdan kahkahaların yan masası gibiyim. Hafif bir gülümseme yaratmıyor da değil suratımın bir yerlerinde. Gözüktüğünden habersiz içimde aynı sıkıntı neye sıkılıyorsam. Sıkılmak için bile bir neden olmayan bir gün daha başlıyor çok şükür. Biliyorum birkaç gün sonra geçecek.. Biliyorum sonra yine gelecek..

