Bugün (.)

Minicik hayallerim hırs yapamadıklarımla yer değiştirmesin diye uğraştım hep. Başardım da sanırım. Her geçen güne inat büyümek istemedim, büyütmek istemedim içimdeki gülümsemeleri. Büyüdükçe nadir bir bazenlik dediğim aşk gibiydi gülümsemeler sanki. Ya da bana öyle gelmiştir. Bilmiyorum. Uzun aralardan sonra görebildiğim herkes konuşurken yere bakıyordu artık. Gülümsememek için ya da artık gülümseyemedikleri için. Çöpü boylayan küçük hayallerin yerini anlamak zorunda kaldıklarımız almaya başlamıştır belki de çoktan. Belki de ben hala gülümseyebildiğimi sanıyorum. Belki de hala gülümseyebildiğini sandığım bir resme sahibim sadece..