Duruyorum düşünmek ister gibi ve duruyorum düşünmeden. Kafamı kaldırdığım her an görebileceğim mesafede ve en önemlisi görebileceğim bir yerde. Zorlaştırıyor görmem gereken pek çok şeyi. Tam olarak anlamadan kapatılan bir kitap yarım bıraktığım filmler tadında değil ne yazık ki. Bitirmek de yetmezmiş anlamaya. Anlatacaklar her gün çoğalırken içimde köşe başında rastlamak da yalan çoktandır. Susmak düşer yine herkese..
En ifadesiz ifademle ben ve hiç gösteremediklerimle. Dokunacakken beni kendine çeken içimdeki yabancıyla kaldı o orada. Haklıydı haklı olduğum kadar. Oralarda bir yerde gördüğüm tüm yapamadıklarımla ben düşünmek istiyorum yine. Gördüm.

Düşünemiyorum yine de..