Bilmece

en yumuşak taştır önümde duvar
ve saydım her birini
bitmedi çoğalır gibi
uzaktan bakınca anlatır
anlar dönmeyeceğimizi
bir harftir yanyana duran
saymakla bitmedi
ve son kerelerce dönmedi kimse
en yumuşak acıdır içimde duran
baktığı uzaklar kadar yakın gibi
o bakarken baktığım yüzü gibi
yakından aşamadığım
uzaktan ulaşamadığım